Mijn twee volwassen kinderen, mijn oude hond Bess en ik wonen in een gezellig jaren 30-huis in Haarlem. We hebben een kleine, groene tuin. Met 10 minuten fietsen of de bus ben je in het centrum, met een kwartier zit je in de duinen en aan zee. In maart gaat mijn vader van 85 promoveren aan de Universiteit van Willemstad (Curaçao) en we willen er natuurlijk bij zijn als hij daar zijn proefschrift gaat verdedigen! Dat is in de 2e week van maart.
Maar onze Bessie dan.... Bess is nu ruim 4 jaar bij ons, ze is 13 jaar. Bess is geboren in een hondenasiel in Portugal en heeft daar de eerste 6 jaar gewoond. Daarna is ze naar Nederland gekomen, maar ze had geen geluk en kwam in een onstabiele situatie terecht. Via Verhuisdieren.nl is ze uiteindelijk bij ons gekomen. Bess is een kruising boxer-labrador. Ze is heel zachtaardig en lief, maar soms oh zo angstig. Doordat ze in een omgeving met veel beton is opgegroeid, is ze snel van slag door harde geluiden en veel prikkels op straat. Ze doet niks, maar je ziet dat ze dan bangig is en liefst weer naar huis wil. Ze loopt daarom altijd aangelijnd - ze trekt overigens niet.
Binnenshuis is ze inmiddels ontspannen, gezellig, grappig en soms knettergek. Ze ligt het liefst de hele dag aan mijn voeten of naast mij op de bank. Maar ze kan prima een tijdje alleen zijn, dan gaat ze liggen slapen. Ze is soort-van zindelijk, maar ook weer niet helemaal. Als wij er zijn, slaapt ze bij mijn dochter op de kamer en die laat haar dan 's ochtends op tijd even de tuin in. Dus dat gaat altijd goed. Als ze beneden slaapt, of als wij allemaal even van huis zijn, laten wij standaard de achterdeur een beetje openstaan (we zitten in een blok waarbij alle tuinen achter een gesloten geheel vormen, dus dat is veilig, en onze eigen tuin is goed omheind). Eerlijk is eerlijk: ze doet haar behoeften het liefst veilig in de achtertuin. Ook nadat je net met haar hebt gelopen...
Bess is tegenover vreemden teruggetrokken en voorzichtig. Dan trekt ze zich terug in haar mand. Leert ze je kennen, dan is ze heel zachtaardig, maar ze zal niet snel woest kwispelend op je af komen rennen. Dat doet ze alleen bij mij en de kinderen. Maar Bess' hart is van goud, er zit geen kwaad in. En ik wil haar eigenlijk helemaal niet een week achterlaten. Maar ik wil zó graag bij deze bijzondere gebeurtenis zijn voor mijn vader, dat ik het langs deze weg toch probeer.
In Haarlem heb je natuurlijk prachtige musea, bizar veel restaurants en winkeltjes. De zee is om de hoek, landgoed Beeckesteijn... Onze eigen buurt is behoorlijk groen en we wonen op een steenworp afstand van een fijn park. Ook supermarkten en bushaltes zijn allemaal op loopafstand.
Wie wil een weekje in onze gezellig huis vertoeven, lekker Haarlem ontdekken en dan ook onze lieve Bess een veilig gevoel geven?
Verantwoordelijkheden
Op onze lieve, oude, hond passen: haar op tijd in de tuin laten/uitlaten. En natuurlijk eten en drinken geven. ;) Verder mag je vooral genieten van Haarlem, ons huis en onze bescheiden maar groene tuin.
A map is loading...